Japoński Bobtail

Rasa kotów krótkoogonowych. Krótki ogon jest efektem mutacji genetycznej spowodowanej uzewnętrznieniem genu recesywnego.

Naturalna rasa rodem z Japonii, zwana tam także "kotem powitalnym". W latach 60-tych XX wieku, gdy po drugiej wojnie światowej Japonia otworzyła się na świat, Amerykanie zainteresowali się tą rasą. Pierwsze trzy koty trafiły do Ameryki za sprawą pani Elisabeth Frered, która położyła duże zasługi w upowszechnianiu rasy i staraniach o jej uznanie. Doprowadziła ona, że po uznaniu kota Powitalnego przez CFA w 1971 r. został on w 1976 r. dopuszczony do udziału w wystawach czempionów pod amerykańską nazwą Japanese Bobtail.

Tułów długi, dobrze umięśniony. Bardzo krótki ogon, zakrzywiony lub zawinięty o długości do 10 centymetrów. Trójkątna głowa z wysokimi kośćmi policzkowymi. Duże uszy. Oczy owalne, szeroko osadzone, duże, skośne w kierunku uszu. Waga od 2,5 do 4 kg. Tradycyjne odmiany to: biała, czarna, ruda, dwubarwna, szylkretowa i tzw. mi-ke (w jęz. japońskim - trzy futra) czyli łaciate, z przewagą łatek na głowie, ogonie i nogach. Może też występować w innych kolorach. Motywy na sierści powinny być wyraźne i intensywne. Barwy oczu uzależnione od koloru sierści. Sierść bez podszycia. Krótkowłose mają sierść jedwabistą. Występują także odmiany długowłose. Na karku i nogach często dłuższe włosy. Linieje nieznacznie. Dla każdego typu sierści zaleca się sporadyczne szczotkowanie.

Zwinny i hałaśliwy. Silny charakter. Uczuciowy, domaga się uwagi i udziału w zabawach. Chętnie przebywa z innymi zwierzętami. Lubi przestrzeń.